පෙම්වතා

 පෙම්වතා

_________________________

උගුරෙන් පහළට පිච්චීගෙන ගිය

අයිස් කැට දාපු ලෝදිය

හරස් උනා මගෙ ගමනට

විලාසිනී....

එන්න බැරි උනේ ඒකයි..

ඒකමත් නෙවෙයි....

මට තීරණයක් තිබුණේ නෑ

අහන්න කෙනෙකුත් හිටියේ නෑ

ඒකමත් නෙවෙයි..

අහන්න හයියක් තිබුණේ නෑ...

බෝඩිමේ තබා ආවාද රතු කුඩේ

දිග ගවුම ඇඳන් ආවාද දහවලේ..

උඹ හිටියද සුපුරුදු

පහන් කනුව යට

පුරාම එක් දහවල් සමයක්...

රැයවල් දහසක කාලය පැරදූ

එක් දහවල් සමයක්...

මට අහන්න කෙනෙකුත් හිටියේ නෑ

ඒකමත් නෙවෙයි..

අහන්න හයියක් තිබුණේ නෑ...

අයිස් කැට දාපු ලෝදිය

හරස් උනා මගෙ ගමනට

විලාසිනී...

මගෙ හිත හොඳයිලු

කලබල වැඩියිලු..

අම්මා කියනවා ඉස්සර

ඒකම වෙන්නැති සිද්ධ උනේ...

උඹ තාමත් එතනද දන්නෑ

උඹ කීවා මතකයි...

දහවලයි රැයයි මිස

දින අවුරුදු ගැන ගානක් නෑ...

මට ආයෙ එන්න බෑ - ආපහු පලයන්

කොහොමත් තනි නැති

දින අවුරුදු නැති

රෑ දහවල් විතරක් ඇති

ලෝකෙට පලයන්...

මම තෑගි දුන්න

දිග ගවුම ඉරා දා පලයන්...

මට අහන්න කෙනෙකුත් හිටියේ නෑ

ඒකමත් නෙවෙයි..

අහන්න හයියක් තිබුණේ නෑ...

උගුරෙන් පහළට පිච්චීගෙන ගිය

අයිස් කැට දාපු ලෝදිය

හරස් උනා මට

විලාසිනී...

©ඩිලන්ත පණ්ඩුක රත්නායක

2018 සැප්තැම්බර්

අප පෙම

 අප පෙම

______________

මේ සිසිලැති දිය දහර

ගලන්නේ

නොදන්නා ගිරි හිසෙක සිට

නොදන්නා කෙළවරකටය...

නැත සැඩ පරළු..

නැත හැපෙනු වනසනු..

පිපෙයි සිතුවිලි බැබළි

මෙ දිය වැදෙනා ඉවුරු..

තෙමී යයි සියොළඟ

දැනෙයි අදරැති දෑස් උණුසුම...

මේ සිසිලැති දිය දහර

ගලන්නේ

නොදන්නා ගිරි හිසෙක සිට

නොදන්නා කෙළවරකටය...

© ඩිලන්ත පණ්ඩුක රත්නායක

2018 සැප්තැම්බර්

සාතන්ගේ මෙහෙකරුවෝ

සාතන්ගේ මෙහෙකරුවෝ

_______________

ඕ දාර්ශනිකය...

සාතන්ට කව් පබදින...

මතුරන දෙතොල් මත

විටෙක කෙස් කඩමින...

කියන..

ගලවා ගනු මැනව ලෝකය

තනනු මැන මන්දිර මහා මාවත්...

පා ඇගිලි අතරින් මිරිකෙන කෑ ගසන..

පණුවන් මැඩ..

පොලෝ පලා එනු මැන

මා ගවසමි මල් ගෙල

අර බලන්න

දනන් ඇසිපිය නොසලන

අප පසුපසම එන

දාර්ශනිකය.. ඉදින් නිදන්න..

සිහින බලන්න..

නොනැගිටින්න

ස්වාමියා සන් කරන තුරු..

නැගිටින්න

නුඹටත් අහිමි

නුඹේ දාර්ශනික වැකිවලින් බිහිරි ව

තන නිල්ල මත නිල් අහස යට

අමළ සොම්බිලන්තයකට

©ඩිලන්ත පණ්ඩුක රත්නායක

2018 සැප්තැම්බර්