__________________
මේ
සුසුමින් උණුසුම තැනෙන තැනක්
මුදු පිය මද නළ හමන තැනක්
තුරු පත් හෙමිහිට සැලෙන තැනක්
එ අගින් නැළවිලි ගැයෙන තැනක්
මේ
රළු ගල් සුසුමන් හෙලන තැනක්
රළු සැඩ පහරද නිවෙන තැනක්
දෙ ඉවුරු මල් පිපි සුවැති තැනක්
ම දිවිය හෙමිහිට ගලන තැනක්
ඩිලන්ත රත්නායක
12.08.2021
___________________
It's weird
to looking at the world
through a glass
for the first time of my life..
I feel so comfortable
and
I can be so sure about that....
because
you are...
still the same heart warming perfect touching lady...
even I am looking through this glass... 💓
And
I am the same weirdo..😇😁
-Dilantha Ratnayake
22-08-2020
බොහෝ හිමිදිරි වලදි
මා පසෙක අවදි වන
ඔබ දිහා පුදුමයෙන්
මා බලා ඉන්නවා
මැදියමේ මා වරෙක
අවදි වී නුඹ නිදන
සැහැල්ලුව දෙස බලා
ළය පුරා ගන්නවා
ගේ පුරා හනි හනික
සරද්දී හදිසියක
නුඹ අසල නැවතිලා
මා බලා ඉන්නවා
(මොකද පිස්සුව කියා නුඹ සිනා නඟනවා)
ඊට ටික මොහොතකට
පෙරත් දුටු බව සැබැව
ඒත් සමනල් රෑන්
ම කුස තටු සළනවා
හරි ම උවමනාවෙන්
මොනවදෝ නුඹ කියන
කාලයත් මා සමග
නැවතිලා අසනවා
මේ තෙක්ම නිම නොවන
සුවඳවත් උණුසුමැති
ගෙවුනු පස් විසි වසම
නුඹ මැවූ මොහොතක් ය
--ඩිලන්ත රත්නායක-
(2021 මැයි 01)
(අපි හමු වුනේ 1996 මැයි 01 වැනිදා. කුරුණෑගල විශ්ව නිකේතනයේ කොරිඩෝවක. ඒ ඇරඹි ගමන ඒ ප්‍රහර්ෂයෙන් ම කෙල්ලන් දෙදෙනාගේ කිචි බිචි මැද ඇවිද යන්නෙමු )
පෙම්වතා
අප පෙම